Als de zomer verdwijnt…

Een nieuw begin
Dit artikel op de voorpagina van het Kerknieuws is het eerste van mijn hand als nieuwe predikant van de Nederlandse Kerk in Londen. Een nieuw begin. Toen ik daarover nadacht, bedacht ik mij dat we in de kerk eigenlijk heel vaak een nieuw begin vieren. Een nieuw begin markeren we graag, het biedt namelijk ruimte aan een frisse start en een schone lei. Kerst is het feest van een nieuw begin, van de geboorte van het licht midden in de donkere winternacht. Pasen is het feest van een nieuw begin. De Paaszondag als de eerste dag in het licht van de Opgestane. De christelijke hoogfeestdagen gaan dus over een nieuw begin.

Vuurwerk en nieuwjaarsrolletjes
In de nacht van 31 december op 1 januari markeren we in onze Westerse cultuur met grote nieuwjaarsfeesten de start van het nieuwe jaar. Dat gebeurt met vuurwerk. Met de knallen jagen we de boze geesten weg uit het verleden. Die willen we niet mee nemen het nieuwe jaar in. En met de prachtige lichteffecten van het vuurwerk richten we de blik vooruit. In het Noorden van Nederland, in Groningen, Friesland en Drenthe, worden op 1 januari Nieuwjaarsrolletjes gegeten. Opgerolde wafeltjes met slagroom. Het jaar moet zich nog ontrollen, maar met de slagroom hopen we dat er een zoete toekomst voor ons ligt. En dan zijn er uiteraard de goede voornemens. De blik vooruit, niet terugkijken, maar je met goede voornemens richten op de toekomst.

Zoete appeltjes en retrospectie
Waar wij ons nieuwjaarsfeest vieren midden in de winter, vieren de Joden aan het begin van de herfst hun nieuwjaarsfeest – Rosj Hasjana. Het Christelijk nieuwjaar vieren we op het moment dat de dagen weer gaan lengen. Het Joods nieuwjaar vindt plaats wanneer de zomer verdwijnt. Maar er is nog een verschil. Waar bij ons nieuwjaar de blik direct vooruit gaat, begint het Joods nieuwjaar met een periode van retrospectie. Je begint het jaar met terugkijken. Terugkijken op wat er goed en minder goed is gegaan in het afgelopen jaar. Dat wat goed was kun je als oogst meenemen. Om dat te symboliseren worden er zoete appeltjes gegeten. Dat wat niet goed was kan worden afgesloten of goedgemaakt. Daarom wordt deze periode afgesloten met Jom Kippoer, Grote Verzoendag.

Bramleys oogsten
In de weken voorafgaand aan mijn intrede in de Dutch Church, zie ik paralellen met de viering van het Joods Nieuwjaar. Na onze verhuizing eind augustus en het maken van een nieuwe start in Woking, ben ik op het moment van schrijven weer terug in Nederland, om voorafgaand aan mijn werk in de Nederlandse Kerk, nu eerst in Beetsterzwaag het werk af te ronden en op een goede manier afscheid te nemen. Een van de laatste dingen die ik hier zal doen, is het oogsten van de Bramley appels in de Friese pastorietuin. Hopelijk een goede oogst om mee te nemen naar een frisse start in Engeland!

Ds. Bertjan van de Lagemaat