Alle berichten van Arend Jan van der Marel

Viering 467e Stichtingszondag op 23 juli jl.

Op 23 juli vierden we Stichtingszondag in de Nederlandse Kerk, we namen ook afscheid van gastpredikant ds. Gerrit Bakker en zijn vrouw Janet. Na de dienst was er een feestelijke BBQ en ds. Bakker ontving een cadeau om hem te bedanken voor de kerkdiensten die hij sinds 1968 geleid heeft als gastpredikant in Norwich en London.

  • Foto’s: Ditte Donnelly

Afscheidsdienst ds. Joost Röselaers

Op zondag 2 juli vierden we, in een overvolle kerk, de afscheidsdienst van ds. Joost Rӧselaers en zijn gezin. Er was kinderkerk en na de kerkdienst was er een receptie in de Hall met toespraken door de kerkenraadsvoorzitter Liesbeth Knook, en Martine Boesveld van de kinderkerk. Er waren cadeaus van de gemeente voor het hele gezin en Joost sprak daarna een dankwoord voor de 4 mooie jaren in Austin Friars. Wij wensen Joost en Anne-Rose en de kinderen heel veel geluk en God’s zegen in hun nieuwe huis, de nieuwe uitdagende banen en voor de kinderen nieuwe scholen. Het ga jullie goed, we zullen jullie missen!


Foto’s Ditte Donnelly

Afscheidsdienst ds. Joost Rӧselaers

Diaconie collecte in juli Koning Willem Fonds

Stelt u zich voor dat…
– u jaren geleden naar Engeland verhuisde. Uw partner begon een eigen business. De zaken gingen best goed. Maar afgelopen jaar bleek uw partner ziek. Hij kwam te overlijden. Er bleek geen spaargeld opgebouwd en geen geld voor een begrafenis….
– u 50 jaar in Engeland woont, leeft van een pensioentje, maar dat nét als de wasmachine kapot gaat, ook de boiler stopt… u komt geld tekort, maar kunt dit nergens lenen…
– u al jaren dakloos door Londen zwerft. Ziek, maar zonder aanspraak op medische zorg, want officieel geen Brit. Eigenlijk wilt u het liefste terug naar Nederland… Lees verder Diaconie collecte in juli Koning Willem Fonds

Bankiers doen alles extreem, zelfs boeken lezen

copyright financieel dagblad 16 juni 2017,
foto’s Timothy Foster.
Klik hier voor artikel  door Matthijs Schiffers in .pdf formaat.

Joost Röselaers, vertrekkend predikant van de Nederlandse kerk te Londen, was vier jaar lang praatpaal voor City-bankiers in gewetensnood.

Het was het hoogtepunt van Joost Röselaers’ periode als predikant in Londen: het in de echt verbinden van twee Schotten in kilt. Op die 14e januari 2016 voltrok de Nederlander daarmee het eerste wettelijk erkende kerkelijke homohuwelijk van Engeland. Röselaers: ‘Twee mannelijke bankiers die hiernaast werken zagen het, en besloten dat ze dat ook wilden. Die heren trouwen hier binnenkort.’ Echter, de bankiers doen dat in een land waarvan de premier plotseling afhankelijk is geworden van de steun van een partij die mordicus tegen het homohuwelijk is: de hyperconservatieve Noord-Ierse DUP.

Lees verder Bankiers doen alles extreem, zelfs boeken lezen

Beroeping nieuwe predikant

Beroeping
Op 22 mei kwam de kerkenraad samen om te beslissen over de beroeping van een nieuwe predikant uit een eindselectie van vier sterke kandidaten. De beslissing was gebaseerd op drie factoren: de uitkomst van de peiling over de mening van de gemeenteleden bij het gemeenteberaad; het advies van de consulenten; en de mening van de beroepingscommissie. Na veel overleg, maar uiteindelijk zonder twijfel, heeft de kerkenraad unaniem voor ds. Bertjan van de Lagemaat gestemd; de kerkenraad is dus voornemens hem te beroepen. Dit is natuurlijk onder voorbehoud van de contractondertekening en het regelen van andere zaken, en als dit allemaal goed loopt, zal ds. van de Lagemaat op 1 oktober 2017 zijn intrede doen. We verheugen ons zeer!
Ds. Bertjan van de Lagemaat komt op 18 juni met zijn gezin in de kerk, een goede gelegenheid tot nadere kennismaking!

Appointment
The Church Council met on the 22nd May to choose the new minister from a strong field of candidates. Lees verder Beroeping nieuwe predikant

Vanuit de kerkenraad

Afscheidsdienst ds. Joost Röselaers op zondag 2 juli
De periode van Joost Röselaers als predikant in onze gemeente komt helaas ten einde. Zijn laatste dienst zal plaats vinden op 2 juli. Na afloop van de kerkdienst zal er gelegenheid zijn om van Joost en Anne-Rose en de kinderen afscheid te nemen. Allebei gaan ze naar een nieuwe baan. We zullen hen zeer missen en wensen hen het allerbeste voor de toekomst! Lees verder Vanuit de kerkenraad

De staat van de kerk

De afgelopen vier jaren heb ik mij vol enthousiasme ingezet voor de Nederlandse Kerk/Dutch Church in Londen, en voor de diverse organisaties die de kerk als hun thuis beschouwen. De activiteiten die in de kerk plaatsvinden zijn buitengewoon divers. De kerk is mede daardoor geworden tot de centrale plek van ontmoeting en inspiratie voor veel Nederlanders in Londen, kerkelijk of niet. Wordt hier de kerk van de toekomst vormgegeven?

Een Britse visie op het predikantschap
In Londen heb ik alle ruimte gekregen om vorm en inhoud te geven aan deze vernieuwing. Ik liet mij daarbij inspireren door het Britse begrip van het predikantschap. In het Verenigd Koninkrijk is de predikant nog steeds werkzaam in het hart van de samenleving. Hij/zij is er voor iedereen die een beroep op hem/haar doet, kerkelijk of niet. De predikant is kortom een publiek figuur die zich overal laat zien en aanspreken. De Britse context (die ook invloed heeft op de Nederlanders die er wonen) bood mij de kans om er voor de brede Nederlandse gemeenschap in Londen te zijn. Ik liet mij zoveel mogelijk zien bij activiteiten die door verschillende Nederlandse organisaties georganiseerd werden. Er bleek grote waardering te zijn voor deze invulling van mijn rol. Ik werd opgemerkt en steeds vaker uitgenodigd. Blijkbaar heeft de predikant nog een functie te vervullen, ook onder niet-kerkelijken en op plekken die je niet direct zou koppelen aan een kerk of predikant. Op al de plekken waar ik kwam sprak ik met honderden mensen. En niet zelden maakte ik een vervolgafspraak met iemand om in alle rust door te praten. Ik rekende uit dat ik met ruim driehonderd ‘buitenkerkelijken’ de afgelopen jaren afspraken heb gemaakt. Deze gesprekken toonden mij de relevantie en het belang van de functie van de predikant. Het zijn namelijk gesprekken die je niet met een psycholoog of coach voert, maar ook niet met een vriend. De vertrouwelijkheid is heel belangrijk, en de kwetsbaarheid die getoond mag worden. En het viel mij op hoezeer men ook behoefte heeft aan duiding, en aan richting geven. En dat men het haast van mij verwacht dat ik een bijbels verhaal tijdens het gesprek inbreng, juist ter duiding en als richting gevend. Deze mensen zie ik af en toe terug bij een activiteit die ik organiseer, een gespreksgroep, en minder vaak bij een kerkdienst. En het blijft trouwens vaak bij een paar gesprekken, al blijven we met elkaar in contact via mail en social media.

Een balans
Het is tijd voor een balans, na vier jaren. Hoe ziet de gemeenschap rondom Austin Friars er nu uit? De kerk is een plek waar iedereen zich welkom voelt, op zondag en door de week. Er is geen controle of dwang. Is het te open geworden, en te weinig gemeenschapsvormend? Sommigen hebben deze zorg geuit. Ik ben in ieder geval bemoedigd door mijn ervaringen in Londen. Ik heb ervaren dat er wel degelijk nog een opdracht en een taak voor de kerken is. En het heeft mij ervan overtuigd dat er juist nu een plek nodig is in het hart van de samenleving waar men elkaar ontmoet en inspireert. Ik ben buitengewoon dankbaar dat ik mij hiervoor heb mogen inzetten de afgelopen vier jaren, en dank de kerkenraad en u allen voor de vrijheid en het vertrouwen dat ik heb mogen ervaren!

Ds. Joost Röselaers

In Focus: Rosalie Kuyvenhoven

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Rosalie Kuyvenhoven geïnterviewd. Zij is celebrant en consultant, en inhoudelijk coördinator van onze kinderkerk.

1.Waar kom je vandaan? Hoe was het gezin waarin je bent grootgebracht? Hoe ben je in Londen terecht gekomen?
‘De wereld is vol poëzie.’ Als er iets is dat ik in mijn opvoeding heb meegekregen, dan is het een besef dat de wereld vol betekenis is. Kunst, muziek, literatuur en geloof waren elementen in mijn jeugd die me tot op de dag van vandaag inspireren.
Ik ben geboren in Kampen en bracht mijn kleutertijd door in Sellingen, waar mijn vader zijn eerste gemeente had als predikant. Op mijn zesde verhuisden we naar Enschede waar ik verder opgroeide. Ik ben de oudste van vijf kinderen.
Van jongs af aan ben ik geïnteresseerd geweest in wat mensen drijft in hun leven. Wat inspireert hen en wat geeft hen kracht?
Ik studeerde theologie met specialismen in Oude Testament en Liturgiek. Sterke verhalen en de kracht van verbeelding. Ik genoot van de intellectuele uitdaging, maar wilde mijn vleugels wijder uitslaan. Ik vond een baan als consultant. In die rol begeleidde ik ruim tien jaar organisaties in veranderingsprocessen. Ook hier blijken inspirerende verhalen en aandacht voor wat mensen drijft cruciaal. Ik was daarnaast theologisch begeleider en pianist in de Keizersgrachtkerk. In 2005 trouwde ik met Ron, en we kregen twee kinderen: Lena en Chiem.
Ron en ik droomden altijd van wonen en werken in het buitenland. In 2013 kwam onze kans en vertrokken we met ons gezin naar Londen. We hebben het hier enorm naar onze zin. Ik geniet van de diversiteit van culturen, de creatieve hubs, de culturele mogelijkheden, de parken en bossen, en het gemeenschapsgevoel in de buurt waar we wonen.

2.Hoe kwam je terecht bij de Nederlandse Kerk?
De Nederlandse Kerk biedt een vertrouwde omgeving om spiritueel gevoed te worden. Ik ben betrokken bij de kinderkerk en bereid met anderen een maandelijks programma voor waarin kinderen leren, spelen, knutselen en elkaar ontmoeten rondom bijbelse verhalen en thema’s.
Ik heb in Londen een mooie verbinding gevonden tussen mijn theologische en adviserende interesses. Ik werk sinds 2016 als celebrant en help mensen ritueel vorm te geven aan de momenten in het leven die een mysterie zijn: geboorte, liefde, dood. Waar woorden tekort schieten bieden rituelen een ruimte om ervaringen en emoties te doorleven. Ik begin bij het verhaal van mensen zelf. Soms bevat dit religieuze elementen, soms niet. Wel valt me op dat mensen in het algemeen hopen op een liefdevolle kracht die hen overstijgt.

3.Is er toekomst voor de kerk?
De kerk heeft een kostbare traditie aan prachtige verhalen en rituelen en ik denk zeker dat er een toekomst voor haar is weggelegd. Als plek om tot rust te komen in een wereld die druk en veeleisend is, plek van ontmoeting, een plek die oproept het verschil te maken, en een plek waar creativiteit en verbeelding gevierd worden.

Rosalie Kuyvenhoven werd geïnterviewd door Joost Rӧselaers

Verspijkerd en verzaagd

Onder deze titel presenteerde Het Noordbrabants Museum in ’s Hertogenbosch dit voorjaar een intrigerende tentoonstelling over het hergebruik van heiligenbeelden in de Nederlandse beeldhouwkunst. De gipsen heiligenbeelden die zo lang de kerken en de woningen van de Nederlandse rooms-katholieken hebben gesierd, maar in de afgelopen vijftig jaar in onbruik zijn geraakt en massaal zijn weggedaan, worden vanaf de jaren zestig door kunstenaars naar hun atelier gebracht en onder handen genomen. Wat doen ze er mee? Is het blasfemie of beeldhouwkunst, ramkoers of redding, ergernis of eerbetoon?

Onder de vele bijdragen aan de tentoonstelling neemt de Bosschenaar Jacques Frenken een exemplarische plaats in. Tot dan toe een bekende glazenier die gere-geld in opdracht van de kerk had gewerkt, neemt hij afgedankte heiligenbeelden mee naar zijn atelier. Daar worden zij verzaagd, doorboord, beplakt, geassembleerd. Zo creëert hij met de restanten van de neogotiek, de erfenis van de katholieke emanci-patie, een nieuwe beeldtaal met pop art-achtige elementen. Hij wordt erom be-schimpt, van blasfemie beschuldigd. Hij pareert: ‘Ik wist veel te goed wat die beelden betekenden. Als ik ze in brokken zaagde en de stukken tot nieuwe beelden rang-schikte, ontstond er vanzelf ook een andere betekenis. Zo bewerkte ik een Piëta (Ma-ria met de dode Jezus op haar schoot) met 365 spijkers. De smarten van Maria, alle dagen van het jaar dat zij de toekomst van haar Kind voorvoelt, dat soort vroom ge-praat – het werd ineens weer zichtbaar.’ Frenken heeft daarmee een diepere laag in de gipsen beelden aangeboord, een laag die katholieken in de jaren zestig, ortho-doxen en modernen, niet meer opmerkten.

De huidige bisschop van Den Bosch, dr. Gerard de Korte, reageert kenmerkend voor onze tijd: ‘Kunst mag heilzame verwarring stichten. Mensen mogen worden uitge-daagd. Sommige gelovigen zullen geschokt zijn door al die spijkers in de Piëta van Jacques Frenken. Maar je kunt ook zeggen met Blaise Pascal: Christus lijdt tot aan het eind van de wereld, in alle anderen. Christus wordt opnieuw gekruisigd in de slachtoffers van onze dagen. Het gaat erom hoe je naar de dingen kijkt.’

Ds. Hans Uytenbogaardt,
met dank aan de schrijvers van de catalogus