Bergen verzetten

Heeft het zin?
‘Ben je dominee in Londen? Wie wordt er in deze tijd nog dominee?’ Het is een vraag die mij regelmatig wordt gesteld. ‘En hoeveel Moving mountainsmensen komen er op zondag dan in die kerk van jou?’ Mijn antwoord: ‘Het gaat om kleine groepjes. Tien tot vijftien mensen is hier geen uitzondering.’ ‘Heeft het dan wel zin?’ is de vervolgvraag. ‘Ik zou er niet in investeren, het kan natuurlijk alleen omdat jullie geld genoeg hebben.’ Het zijn lastige vragen om te beantwoorden. Vragen die ook weleens op mij drukken. Heeft het allemaal zin?

Ergens geloof in hebben
Maar steeds als ik erover nadenk ben ik al snel weer overtuigd. Het heeft zin. Er is zoveel waardevols dat wij als kerk met anderen kunnen delen. Ik ervaar iedere dag weer dat ik zinvol en betekenisvol werk doe. Ik voel me gezegend dat ik de mogelijkheid heb dit werk te doen en ik geloof erin. Ik geloof in de kwaliteit die wij hier toevoegen en de betekenis die wij kunnen geven aan het leven van mensen. Ja, ik geloof zelfs dat we bergen kunnen verzetten.

Een oud Chinees verhaal
Om dit Bijbelse beeld van bergen verzetten te illustreren, vertel ik u graag een oud Chinees verhaal. Het is een verhaal over de boer Joe Kong die wordt uitgebuit door zijn pachtheer. Hij besluit om zijn gepachte boerderij te verlaten en terug te keren naar het gebied waar zijn familie nog grond bezit. Hij vertrekt met zijn familie en als zij aankomen bij de familiegrond, wordt direct duidelijk waarom zijn voorouders er ooit zijn weggetrokken. Het stuk land is mooi, maar er kan niks groeien omdat het land in de schaduw van twee bergen ligt. De zon krijgt geen kans het land te beschijnen en het gewas te laten groeien.

Bergen verzetten
‘We hadden beter niet weg kunnen gaan,’ zeggen de kinderen van Joe Kong. ‘Hier het land bewerken is zinloos.’ Maar Joe Kong ziet het anders. ‘In mijn lange leven heb ik veel stenen de berg zien afrollen, maar geen enkele rolde de berg op. Kom, mijn kinderen, wij gaan aan het werk en breken de bergen af. ’Elke dag gingen ze de bergen op en hakten stenen en rotsen los en rolden ze naar beneden. De mensen in de buurt lachten en zeiden: ‘Mensen kunnen geen bergen verzetten.’ Maar Joe Kong antwoordde: ‘Wat mensen alleen niet kunnen, kunnen veel mensen samen wel en wat niet in één jaar kan, kan wel in honderd jaar. Ik zal de bergen misschien niet zien verdwijnen, maar mijn kinderen zullen het zien of anders hun kleinkinderen.’

Geloof dat het kan
De familie werkte door. De zonen en dochters trouwden en kregen kinderen. Ook zij hielpen mee. De buren gingen er langzaam maar zeker ook in geloven en begonnen mee te helpen. Veel jaren gingen voorbij. Joe Kong heeft de bergen niet zien verdwijnen, maar voordat hij stierf heeft hij wel gezien, dat ze elk jaar iets lager werden. Elke zomer scheen de zon langer op het land, waardoor er steeds meer kon groeien!

Ds. Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten