Dagkaarten en paracetamol

Soms word je in een boek een spiegel voorgehouden. Een spiegel waarin je met je eigen beelden en houding wordt geconfronteerd. In het boek ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’ van Rodaan Al Galidi wordt mij als individuele lezer een spiegel voorgehouden en wordt neergezet hoe Nederland omgaat met mensen die asiel aanvragen. Rodaan Al Galidi voert in zijn boek Semmier Kariem op. Een man die gevlucht is uit Irak en asiel aanvraagt in Nederland. Semmier wacht negen jaar lang in een Asielzoekerscentrum (AZC) op antwoord op de vraag of hij in Nederland mag blijven. Negen lange jaren van wachten, wachten en nog eens wachten. Jaren waarin hij de tijd probeert door te komen, zonder dat hij eigenlijk iets mag doen. Jaren waarin hij andere asielzoekers leert kennen en een poging doet om de mensen in Nederland te begrijpen. We leren steeds meer mensen in het AZC kennen. En we leren het systeem kennen die het mogelijk maakt dat mensen negen jaar lang in een wurggreep gehouden worden, oververmoeid raken en getraumatiseerd. De mensen die in het AZC werkzaam zijn, lijken, op een enkele uitzondering na, murw door het systeem en proberen alle problemen op te lossen met paracetamol en dagkaarten voor de bus. Ondertussen lijden de mensen in het AZC aan een gebrek aan privacy, nachtrust, uitzicht, mogelijkheden en vertrouwen. Rodaan Al Galidi portretteert mensen helder en met gevoel voor humor. Ik blijf achter met een gevoel van schaamte. Schaamte omdat we in Nederland een ontmoedigingsbeleid voeren en niet in staat zijn om asielzoekers als mensen van waarde te zien en te behandelen. Schaamte omdat we niet in staat zijn om mensen te ontvangen met een open blik, open ogen en oren en uitnodigende handen. Het boek van Rodaan Al Galidi leest niet als een aanklacht. Het gaat verder dan dat. Het gaat over gastvrijheid en compassie. Het gaat over de vraag of ik zelf in staat ben om de ander te zien of dat ik ook van de dagkaarten ben en de paracetamol.

Talitha Frohn

‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’
geschreven door Rodaan Al Galidi

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten