De staat van de kerk

De afgelopen vier jaren heb ik mij vol enthousiasme ingezet voor de Nederlandse Kerk/Dutch Church in Londen, en voor de diverse organisaties die de kerk als hun thuis beschouwen. De activiteiten die in de kerk plaatsvinden zijn buitengewoon divers. De kerk is mede daardoor geworden tot de centrale plek van ontmoeting en inspiratie voor veel Nederlanders in Londen, kerkelijk of niet. Wordt hier de kerk van de toekomst vormgegeven?

Een Britse visie op het predikantschap
In Londen heb ik alle ruimte gekregen om vorm en inhoud te geven aan deze vernieuwing. Ik liet mij daarbij inspireren door het Britse begrip van het predikantschap. In het Verenigd Koninkrijk is de predikant nog steeds werkzaam in het hart van de samenleving. Hij/zij is er voor iedereen die een beroep op hem/haar doet, kerkelijk of niet. De predikant is kortom een publiek figuur die zich overal laat zien en aanspreken. De Britse context (die ook invloed heeft op de Nederlanders die er wonen) bood mij de kans om er voor de brede Nederlandse gemeenschap in Londen te zijn. Ik liet mij zoveel mogelijk zien bij activiteiten die door verschillende Nederlandse organisaties georganiseerd werden. Er bleek grote waardering te zijn voor deze invulling van mijn rol. Ik werd opgemerkt en steeds vaker uitgenodigd. Blijkbaar heeft de predikant nog een functie te vervullen, ook onder niet-kerkelijken en op plekken die je niet direct zou koppelen aan een kerk of predikant. Op al de plekken waar ik kwam sprak ik met honderden mensen. En niet zelden maakte ik een vervolgafspraak met iemand om in alle rust door te praten. Ik rekende uit dat ik met ruim driehonderd ‘buitenkerkelijken’ de afgelopen jaren afspraken heb gemaakt. Deze gesprekken toonden mij de relevantie en het belang van de functie van de predikant. Het zijn namelijk gesprekken die je niet met een psycholoog of coach voert, maar ook niet met een vriend. De vertrouwelijkheid is heel belangrijk, en de kwetsbaarheid die getoond mag worden. En het viel mij op hoezeer men ook behoefte heeft aan duiding, en aan richting geven. En dat men het haast van mij verwacht dat ik een bijbels verhaal tijdens het gesprek inbreng, juist ter duiding en als richting gevend. Deze mensen zie ik af en toe terug bij een activiteit die ik organiseer, een gespreksgroep, en minder vaak bij een kerkdienst. En het blijft trouwens vaak bij een paar gesprekken, al blijven we met elkaar in contact via mail en social media.

Een balans
Het is tijd voor een balans, na vier jaren. Hoe ziet de gemeenschap rondom Austin Friars er nu uit? De kerk is een plek waar iedereen zich welkom voelt, op zondag en door de week. Er is geen controle of dwang. Is het te open geworden, en te weinig gemeenschapsvormend? Sommigen hebben deze zorg geuit. Ik ben in ieder geval bemoedigd door mijn ervaringen in Londen. Ik heb ervaren dat er wel degelijk nog een opdracht en een taak voor de kerken is. En het heeft mij ervan overtuigd dat er juist nu een plek nodig is in het hart van de samenleving waar men elkaar ontmoet en inspireert. Ik ben buitengewoon dankbaar dat ik mij hiervoor heb mogen inzetten de afgelopen vier jaren, en dank de kerkenraad en u allen voor de vrijheid en het vertrouwen dat ik heb mogen ervaren!

Ds. Joost Röselaers