Het kind centraal

Het jonge stel was alweer langere tijd dakloos. Laten we hen voor de gelegenheid Jozef en Maria noemen. Ik ontmoette hen in de nachtopvang voor daklozen in Den Haag. Daar sliepen ze allebei, maar niet samen, want mannen en vrouwen slapen gescheiden en kamers voor stellen zijn er niet. Ze waren actief op zoek naar een woning of een kamer, maar zonder vast inkomen kan dat maanden tot jaren duren. En die tijd hadden ze niet, want Maria was zwanger en had nog een paar maanden te gaan. Intussen werd wel duidelijk dat ze niet zomaar in deze situatie terecht gekomen waren. Maria had een psychische aandoening, die zich uitte in hoog intelligent maar ook onbetrouwbaar handelen en Jozef had blijkbaar niet het vermogen of het lef om zich daartegen teweer te stellen. Maria had al eerder een kind gehad, dat nu in een pleeggezin verbleef. De hulpverlening was hen afwerend tot vijandig gezind, naar ik vermoed op grond van (psychiatrische?) rapporten van de kinderbescherming, die in hulpverleningsland nog altijd gemakkelijk worden uitgewisseld. Ondertussen liep er wel gewoon een hoogzwanger stel over straat en naarmate de tijd vorderde, werd de situatie klemmender. De winter diende zich aan en in de nachtopvang waren ze geschorst. Wangedrag uit wanhoop. Een beroep op de gemeente voor noodopvang, al was het maar met het oog op een veilige entree in deze wereld van het kind, vond geen gehoor. Het kind was nog niet geboren, bestond administratief dus nog niet en dus kon er ook geen noodopvang geboden worden. Gevalletje ‘computer says no’. Toen de bevalling zich aandiende, konden ze gelukkig wel in het ziekenhuis terecht. Als ‘vertrouwenspersoon’ (en vrijwel enig overgebleven contact) werd ik door een opgetogen Jozef direct gebeld en daardoor kon ik de jonge ouders na de geboorte als eerste feliciteren met hun nieuwe aanwinst. Het was een mooi meisje en de ouders waren overgelukkig. Maar dat veranderde snel. Nog voor ik weg zou gaan, kwam een medewerker van de kinderbescherming binnen om het kind op te halen en mee te nemen. Voor haar eigen veiligheid. Jozef en Maria hebben haar niet meer gezien. Het was kort voor Kerstmis.

i619-klaas-koffeman-17-11-16Ds. Klaas Koffeman, straatpastor in Den Haag, oud-predikant Nederlandse Kerk in Londen