In Focus: Ada de Wit

20160728_ada_dewitElke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Ada de Wit geïnterviewd.

    1. Waar ben je opgegroeid? heb je gestudeerd, en hoe ben je vervolgens in Nederland terecht gekomen?
      Opgegroeid in het historische centrum van Wroclaw, Polen, had ik een zorgeloze en liefdevolle kindertijd. Mijn vader is architect en onze woning stond altijd vol kunstboeken en antieken. Het was een natuurlijke keus voor mij om kunstgeschiedenis in Wroclaw te gaan studeren. Tijdens mijn studie heb ik de Erasmus uitwisseling in Rotterdam gedaan, waar ik mijn man leerde kennen. Na het afstuderen in 2010 ben ik naar Rotterdam verhuisd en begon ik Nederlands te leren. Snel kreeg ik werk bij Museum Boijmans Van Beuningen en intussen ging ik voor een jaar naar Londen om mijn tweede MA studie te volgen in kunstnijverheid en historische interieurs. Toen ik terug naar Nederland kwam, begon ik aan mijn promotieonderzoek.
    2. Wat houdt jou momenteel bezig?
      Ik ben nog steeds met mijn promotieonderzoek bezig. Dat gaat langzaam omdat ik voltijd bij The Wallace Collection in Londen werk – een prachtig museum met een belangrijke collectie Franse achttiende-eeuwse toegepaste kunst en oude meesters. Als kunsthistorica, bezoek ik vaak congressen, kunstbeurzen en tentoonstellingen en houd ik lezingen. De scheiding tussen mijn werk en privé leven is er nauwelijks.
    3. Kom je uit een kerkelijk gezin?
      Mijn familie is gelovig maar niet zo kerkelijk. In Polen is bijna iedereen katholiek. Deze kerk is een onderdeel van onze nationale identiteit en speelde een belangrijke rol in de instandhouding van de Poolse taal, cultuur en tradities. Veel kerkelijke activiteiten zijn daarom vanzelfsprekend, zoals eerste communie en vormsel. Op een bepaald moment stopte mijn familie met naar de kerk te gaan omdat we de Poolse katholieke kerk te conservatief en te veel aan politiek verbonden vonden. Sindsdien ging ik naar de Lutherse kerk. Na verhuizing naar Nederland ging ik naar verschillende kerken.
    4. Zou je jouw band met de Nederlandse Kerk willen beschrijven?
      Naar de Nederlandse Kerk kwam ik om de taal te oefenen. Na de verhuizing naar Londen was ik bang dat ik het Nederlands zou vergeten. Austin Friars kende ik door mijn onderzoek naar zeventiende-eeuwse Nederlandse kunstenaars die in Londen actief waren. Nu ga ik naar deze kerk omdat ik me hier prima voel. Het is altijd een kerk van migranten geweest. Dat vind ik mooi, vooral nu, in de context van Brexit. De kerk is heel open, progressief en verbonden aan the Dutch Centre, dus cultureel gericht, wat voor mij belangrijk is. Na een hectische week is het fijn om hier even op de rem te staan. Joost begrijpt dat goed en de preken zijn aan de drukke City mensen aangepast. Ik ben optimistisch over de toekomst van de kerk. Er zullen altijd buitenlanders in Londen zijn die elkaar willen ontmoeten, ongeacht de politieke situatie.

Ada de Wit werd geinterviewd door ds. Joost Röselaers

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten