In Focus: Eddy Reefhuis

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Eddy Reefhuis geïnterviewd, al langer bekend als gastpredikant, maar nu ook als consulent aan onze kerk verbonden.

  1. Waar kom je vandaan en hoe is in het kort jouw weg door de kerk verlopen?

Ik ben in 1950 geboren in Ommen (Overijssel). Toen ik twee was, zijn mijn ouders naar Zwolle verhuisd. Als kind speelde ik graag en veel op de boerderij van de familie van mijn ouders. Maar dat stadslucht vrijer maakt, is me met de paplepel ingegoten.

Dat gold ook voor de kerk. Mijn ouders waren ‘Doorbraak’-christenen: heel actief kerkelijk maar politiek niet-christelijk. God vinden we in deze wereld, niet (alleen) in de kerk. Op het onkerkelijke platteland van Noord-Holland waar ik in 1981 als predikant ben begonnen, werd dat alleen maar meer waar voor me. Wilden we daar niet als gaandeweg irrelevant clubje verdwijnen, dan moesten we meedoen in wat er in het dorp gaande was. Daar bleken we ook welkom. Niet alleen om wat we deden, maar ook met bijbelverhalen – als die tenminste relevant bleken voor nu.

In Utrecht en Amsterdam, waar ik daarna predikant ben geweest, was de kerk verhoudingsgewijs niet, maar in absolute zin wel veel groter dan in Noord-Holland. Daar was de verleiding om wel helemaal op te gaan in binnenkerkelijk werk ook veel groter. Minder ploegen op de rotsen, maar ook: minder nieuw geloof. In dat opzicht ervaar ik mijn pensionering als een bevrijding.

  1. Wat is je indruk van de Nederlandse Kerk in Londen?

Wat een club! Zoveel aansprekende mensen in een ongekende traditie in een geweldige stad, en wat een netwerk. Dat vreemdelingschap voor jullie niet een theologisch begrip is maar de praktijk van alledag, vind ik een godsgeschenk.

Maar het is ook een enorme klus om dat allemaal in stand te houden.

Moeten jullie dat doen? Of helpt God ook een handje?

  1. Je bent al jarenlang predikant in de grote stad, wat kunnen wij leren van een consulent uit Mokum?

Hoe vaker ik in Londen kom, hoe bescheidener ik over Amsterdam word. Leren doe ik allereerst in omgekeerde richting, geloof ik. Maar plezier in complexiteit heb ik in Amsterdam al meegekregen. En de ervaring, dat crisis echt ook nieuwe kansen biedt. Bijvoorbeeld omdat die ons dwingt om breder om ons heen te kijken, waar onze hulp vandaan komt. Dat het dan niet alleen om ons blijkt te gaan, vind ik dan ook wel een verademing – moet ik ineens met moslims nadenken over secularisering, of met volstrekt onkerkelijke buurtbewoners over sociale cohesie. Verrassend hoe vaak God dan ook komt ….

    1. Dit herfstnummer van Kerknieuws heeft als thema St. Maarten. Ik weet dat je als predikant een voorliefde hebt voor de diakonale kant van het werk. Wat zegt de figuur St. Maarten jou?

Een poging in de Oude Kerk, hartje binnenstad, om dat verhaal wel met kinderen en hun ouders te delen, was niet zo’n succes. De kinderen en hun ouders kwamen wel. Maar ons verhaal vonden ze te christelijk. Alsof Sint Maarten van ons was. Wij dachten eigenlijk van wel. Maar misschien hadden zij toch intuïtief beter begrepen dan wij, dat Sint Maarten die grens van wij en jullie nu juist oversteekt met de helft van zijn mantel. Als diakonaat dat niet doet, is het kansloos, voor God tenminste.

Als het erop aankomt, ben ik misschien toch nog eerder een schriftgeleerde dan een diakonaal predikant. Maar dat al die mooie en inspirerende verhalen alleen maar waar worden in de praktijk, zowel diakonaal als pastoraal, is me wel duidelijk geworden. Voor minder moeten we het niet doen, geloof ik.

Eddy Reefhuis werd geïnterviewd door Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten