In Focus: Michiel Rijkeboer

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Michiel Rijkeboer geïnterviewd.

1. Waar kom je vandaan en hoe ben je in Londen terecht gekomen?
Ik ben geboren en getogen in Meppel. Vervolgens ben ik naar Groningen verhuisd voor de studie. Daarna heb ik in Hilversum en Amersfoort gewoond. Mijn vrouw, Eveline, kreeg begin 2015 het aanbod om voor haar werk naar de UK te gaan. Op dat moment waren we nog niet getrouwd en hadden nog geen kinderen. Wij hoefden niet lang na te denken en zijn het avontuur aangegaan. Gelukkig heeft het bedrijf waar ik voor werk ook een kantoor bij Londen en kreeg ik daar ook een baan. We wonen nu in Wimbledon en we genieten elke dag van alles wat Wimbledon, Londen en de UK ons te bieden hebben.

2. Kom je uit een kerkelijk gezin? Hoe zou je je geloof nu beschrijven en heeft de geboorte van jullie zoon Constantijn daar nog iets in veranderd?
Het geloof heeft gedurende mijn leven een wisselende invloed gehad. Als kind ging ik naar een christelijke school, zondags naar de kerk en zondagsschool. Mijn vader was ouderling. Een vrij kerkelijk gezin dus. Aan de andere kant speelde het geloof geen grote rol in ons gezinsleven en naarmate we als kinderen ouder werden, nam ook het kerkbezoek af. Tijdens mijn studie heb ik weinig met het geloof gedaan totdat mijn vader ernstig ziek werd. Toen heb ik bewondering gekregen voor de troost die het geloof kan bieden. Het heeft mij ook aan het denken gezet: Als er een God is, waarom doet hij dit mijn familie dan aan? Uiteindelijk heb ik geconcludeerd dat de kracht en het vertrouwen dat mijn vader uit zijn geloof kreeg van onschatbare waarde is geweest voor zowel hem als voor ons gezin.
Onze zoon is pas geboren, dus ik kan nog niet echt inschatten of dit mijn geloof zal gaan veranderen. Ik hecht veel waarde aan de gelovige opvoeding die ik heb gehad. Het heeft mij normen en waarden bijgebracht waar ik nog steeds dagelijks baat bij heb, zoals naastenliefde, respect en het onbevooroordeeld zijn naar anderen. Ik wil proberen dit ook aan Constantijn over te brengen.

3. Wat is de betekenis van de Nederlandse Kerk voor jou en je gezin?
Nadat wij naar Londen verhuisd zijn hebben wij in eerste instantie niet nagedacht over kerkbezoek en waren wij ons niet bewust van het bestaan van de Nederlandse kerk. Wij waren druk bezig met onze nieuwe banen en het ontdekken van Londen en de UK. In december 2015 heb ik Eveline ten huwelijk gevraagd en voor ons was het direct duidelijk dat we in de kerk wilden trouwen. Vrij snel daarna zijn we op een zondag naar de Nederlandse Kerk gegaan en we voelden ons direct thuis. Sindsdien bezoeken wij regelmatig de dienst op zondag en proberen wij ook deel te nemen aan andere activiteiten. In augustus 2016 zijn we in de Nederlandse Kerk getrouwd en mede door de bijzondere locatie met al haar historie is dit een onvergetelijke dag geworden.
We komen nog steeds met heel veel plezier naar de diensten en ik denk dat dit voor ons allebei echt een moment van bezinning is in ons drukke Londense leven. Uiteraard vinden we ook het sociale aspect erg belangrijk. We genieten altijd van de koffie na de dienst en de gesprekken met de andere bezoekers.

4. De Veertigdagentijd draait dit jaar om ‘compassie’. Waar zie jij compassie terug in jouw eigen omgeving?
Eerlijk gezegd zie ik weinig compassie om mij heen. De huidige maatschappij is erg individualistisch en voor compassie is weinig plaats. Gekscherend wordt er wel eens gezegd: ‘Als iedereen aan zichzelf denkt dan wordt aan iedereen gedacht’. Ogenschijnlijk is dit waar, maar als je erover nadenkt dan is dit heel alarmerend. Als je zo denkt, ga je eraan voorbij dat mensen het soms nodig hebben om te weten dat er aan ze wordt gedacht, dat iemand met ze meeleeft. In mijn leven heb ik gemerkt hoe belangrijk dat is. Als meest recente voorbeeld denk ik aan de geboorte van onze zoon. Het is zo fijn om te zien dat anderen willen delen in jouw geluk. Aan de andere kant besef ik ook het belang van compassie in moeilijke tijden en ik probeer dus ook anderen te laten weten dat ik er voor hen ben als het tegenzit. Ik denk nog steeds met een goed gevoel terug aan alle steun die we als familie hebben gekregen gedurende de ziekte en het overlijden van mijn vader en ik hoop dat ik voor anderen diezelfde steun kan bieden.

Michiel Rijkeboer werd geïnterviewd door Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten