In focus: Susanne Lap

I577 Suzanne Lap 19.05.16
Suzanne Lap

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Susanne Lap geïnterviewd. Zij is actief in de literatuurkring van de kerk, sinds kort trustee van het Koning Willem Fonds, en bezoekt Nederlandse gedetineerden in Engeland.

1. Waar ben je opgegroeid, en hoe ben je in Londen terecht gekomen?
Geboren in Vught, als jongste van zes kinderen en een tweeling net boven mij, groeide ik op als een van ‘de drie kleintjes’. Na mijn eindexamen ben ik in Amsterdam begonnen met Italiaans, maar besloot naar Londen te vertrekken om het daar voort te zetten op UCL. Ik had Michiel ontmoet en had al snel vertrouwen dat ik met hem verder door het leven kon. Op UCL trof ik een kleine Nederlandse afdeling en besloot om daar Nederlandse taal en Letterkunde te studeren in plaats van Italiaans.

2.Kom je uit een kerkelijk gezin? Hoe zou je jouw geloof of levensovertuiging nu beschrijven?
We woonden tegenover de kerk en de pastoor kwam thuis op de koffie en op school voor godsdienst les. Een bekende die je iedere week zag. Over God werd thuis niet gesproken. Ik heb nooit een uitgesproken mening gehad over het geloof en het geloven in God. Wel had ik wat met Maria. Die vond ik geloofwaardig, een symbool van liefde, en een moeder. Ik ga graag soms nog wel een kerk binnen, niet voor een dienst, maar een kaarsje aansteken en even bij Maria kijken.

3.Wat houdt jou momenteel bezig?
Sinds een paar jaar bezoek ik Nederlandse gedetineerden in Engeland. Vaak schuilt er een bijzonder levensverhaal in een gedetineerde. Daar kan ik soms stil van worden. Het meest inspirerende wat ik hoorde van een dame in een Londense gevangenis was: ‘Susanne, je kan een leven hebben in de gevangenis’. Ze nam alles aan: werken in de tuin, muziek, zang, kunst. Ze accepteerde haar lot en verlegde haar grenzen. Op een van de bezoeken kwam ze stralend binnen en zei: ‘Ik wist dat jij het was! Ik heb iets voor je’. Ze gaf me een kleine rode roos, gemaakt van Brinta, want meer was er niet.

4.Zou je jouw band met de Nederlandse Kerk (en alles wat er gebeurt) willen beschrijven?
Ik heb de Nederlandse Kerk nog maar net ontdekt. Ik zocht niet zo naar clubjes of andere Nederlanders, maar vond per toeval de literatuurkring van de Nederlandse Kerk. Ik leerde ook het Koning Willem Fonds kennen, en ben recent als trustee toegetreden.
Ik zal nu wat vaker in de kerk komen omdat we de vergaderruimte gebruiken voor KWF en af en toe komen de vrijwilligers van Reclassering Nederland hier ook samen.
Zo ben ik onlangs voor de eerste keer naar een inspirerend diner in de kerk geweest samen met mijn dochter, en ik was trots dat ze kon bijdragen aan het gesprek over Nederlandse identiteit. Ik vond er ook een nieuwe kandidaat voor het vrijwilligerswerk van Reclassering Nederland. En een mede-trustee stelde laatst voor samen een City Lunch mee te maken. Juist door zo’n gebaar voel ik me welkom in deze kerk.
Diner Pensant of City Lunch; dat het in de kerk kan is mooi. Ontmoeten, waarderen, vertrouwen, samenwerken en bijdragen aan de maatschappij. De kracht van de kerk ligt in het faciliteren van dit alles. Niet alleen een plaats om te ontmoeten maar elkaar tegemoet te komen.

Susanne Lap werd geinterviewd door Joost Röselaers
Voor meer informatie over Reclassering Nederland zie deze volgende link.