In Focus: Talitha Frohn

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Talitha Frohn geïnterviewd, zij is de vrouw van onze nieuwe predikant, Bertjan van de Lagemaat. Zij hebben vier kinderen, Thijmen, Mette, Brecht en Lasse.

1. Waar ben je opgegroeid? En wil je iets vertellen over je werk in Nederland?
De eerste jaren van mijn leven heb ik in de Zaanstreek gewoond. De Hollandse molens aan het water en de karakteristieke, groene, houten huisjes zijn een vertrouwd beeld voor mij. Mijn middelbare schooltijd heb ik doorlopen in Amsterdam en van daaruit ben ik naar Groningen gegaan om Godsdienstwetenschappen te studeren. Groningen is een heerlijke stad voor een student. Het heeft veel te bieden en tegelijkertijd heeft het ook een zekere intimiteit. Ik heb er veel leuke mensen leren kennen waarvan ik met veel nog contact heb en met één ervan ben ik zelfs getrouwd! Tijdens mijn studie heb ik mij gespecialiseerd in de geestelijke verzorging. Na mijn studie ben ik als geestelijk verzorger aan het werk gegaan. In de ouderenzorg en in de zorg voor dak-en thuislozen. Ik heb negen jaar als straatpastor gewerkt. Het was mijn taak om dak- en thuislozen ruimte te bieden voor gesprekken over hun leven, over hun hoop en wanhoop, hun verlies en over hun kwetsbare dromen. Een aantal jaren heb ik het werk als straatpastor gecombineerd met mijn werk als geestelijk verzorger in de psychiatrie. Maar inmiddels waren en er ook drie kinderen die ons leven verrijkten en heb ik gekozen voor de psychiatrie. Dat heb ik de laatste jaren met veel enthousiasme gedaan. Ik heb veel mensen voor korte of langere tijd mogen bijstaan in moeizame, verdrietige en eenzame periodes van hun leven. Altijd ben ik met hen op zoek gegaan naar openingen in hun eigen verhaal en in hun eigen duisternis. En altijd heb ik geprobeerd om hen te bekrachtigen in hun strijd of zoektocht met en in het leven.

2. Kom je uit een kerkelijk gezin? Hoe zou je jouw geloof of levensovertuiging beschrijven?
Ik kom niet uit een kerkelijk gezin maar wel uit een gezin waar altijd aandacht was voor verschillende geloofsopvattingen, levenswijsheid en levensovertuiging. Dat ik Godsdienstwetenschap ging studeren had alles te maken met mijn fascinatie voor de manier waarop mensen betekenis geven aan hun leven en hierin zoekende zijn. In de loop van de jaren heb ik veel vieringen gedaan met daklozen en met cliënten in de psychiatrie. Deze vieringen hadden altijd een open christelijk karakter. Ik voel mij vrij om te werken met verhalen uit verschillende tradities en te putten uit de rijkdom aan oude en nieuwe verhalen. En dat zegt ook iets over mijn levensovertuiging. Ik heb een open houding ten aanzien van het christelijk geloof en omarm of laaf mij aan wat mij ontroert of inspireert. Maar ik word niet gehinderd door dogma’s.

3. Wat zijn je eerste indrukken van leven en wonen in Engeland?
Ik ben er heel open ingestapt deze zomer. Eigenlijk niet heel veel anders dan wij eerder hebben gedaan in Ten Boer en Beetsterzwaag. Ons motto is altijd: we doen overal aan mee en dan zien we wel. Dat brengt ons altijd op leuke en verrassende plekken en we ontmoeten veel verschillende mensen. Tijdens mijn studie heb ik veel gedaan met participerende observatie en die onderzoeksmethodiek komt nu goed van pas. Door daar waar je aanwezig bent al je zintuigen in te zetten, leer je veel over de plek waar je bent, de mensen die je daar ontmoet, hoe deze mensen met elkaar verbonden zijn en wat zij belangrijk vinden. Voorlopig ben ik nog aan het ontdekken en geniet ik van de vele nieuwe ervaringen en ontmoetingen.

4. Kunnen de kinderen al wennen aan hun nieuwe omgeving?
Onze kinderen vind ik stuk voor stuk erg dapper. Ik heb erg veel bewondering voor hun instelling en veerkracht. De kinderen hadden het erg goed in Beetsterzwaag maar hebben de nieuwe stap altijd omarmt. Ze doen het alle drie heel erg goed op school en ze gaan iedere dag met frisse moed en energie op weg en ze komen altijd enthousiast weer thuis. Ik hoop heel erg voor hen dat zij in de loop van het jaar ook wat meer vrienden zullen krijgen en dat op school steeds zichtbaarder zal worden wie en hoe zij zijn.
Talitha Frohn werd geïnterviewd door Ditte Donnelly