Hieronder de boeken die we in 2004 and 2005 besproken hebben.

Lotte Weeda, 2004

Maarten ’t Hart

In een Zuid-Hollandse gemeente verschijnt een vrouw die naar het lijkt betrekkelijk willekeurige dorpelingen fotografeert. Het is de bedoeling een fotoboek te maken. Eén bejaarde dorpeling raakt volledig van slag door de fotografe. Hij beeldt zich in dat zijn kinderen uit zijn eerste en tweede huwelijk niet van hem zijn.

Terwijl zijn waan steeds tragischer proporties aanneemt en uiteindelijk resulteert in zijn dood, verschijnt het fotoboek. Aanvankelijk zijn de gefotografeerde dorpelingen daar heel gelukkig mee, maar vrij spoedig na het verschijnen van het boek overlijdt de een na de ander. Betekent een plaatsje in het boek een doodvonnis of is dat een waanbeeld? Ook de ik-figuur begint, mede omdat hij zelf bij een paar akelige ongelukken betrokken raakt, langzaam te geloven dat hij ten dode opgeschreven is nu zijn foto in het boek staat.

Door alle tragikomsiche verwikkelingen heen is er ook, omdat de dood en liefde zijden van hetzelfde geldstuk zijn, sprake van halve en hele verliefdheden. En op de achtergrond voltrekken zich de rampzalige gevolgen van een waanbeeld op overheidsniveau: er breken veeziektes uit waarbij miljoenen dieren geruimd worden.

Een nagelaten bekentenis, 1894

Marcellus Emants

“Mijn vrouw is dood en al begraven. Ik ben alleen in huis, alleen met de twee meiden.”
Zo begint Willem Termeer zijn bekentenis van een afgrijselijke daad: de moord op zijn vrouw. Dag in dag uit draagt hij dit afschuwelijke geheim met zich mee, en hij vraagt zich af hoe lang dat nog vol te houden is. Maar spijt van zijn daad heeft Willem geenszins, want daarvoor hebben de problemen in zijn leven zich geleidelijk aaneengeschakeld. Hij beseft dat hij langzaam naar zijn daad toe is gegroeid en dat die onafwendbaar was. En nu heeft hij de dwingende behoefte alles eens te vertellen.

Tuinen van Bomarzo, 1968

Hella Haase

In Midden-Italië liggen de raadselachtige tuinen van Bomarzo, sinds mensenheugenis inspiratiebron van veel kunstenaars, onder wie de schilders Willink en Dali. Tussen een gulzige plantenvegetatie en ruïnes leiden slingerpaden naar groteske beelden en beeldengroepen, nachtmerrieachtige figuren waarvan het steen is aangetast door de tijd. Wie legde dit wonderlijke beeldenpark zo'n vijf eeuwen geleden aan? En wat willen deze merkwaardige beelden ons zeggen? Hella. S. Haasse heeft een oplossing gezocht voor die raadsels en komt in de sinistere wereld van de Borgia's terecht. Ze vermoedt dat het park wel eens het handschrift zou kunnen zijn van een gekweld man. Haasses zoektocht evoceert een schitterend, minder bekend beeld van de wereld van de Renaissance. De tuinen van Bomarzo is onbetwist een meesterwerk in het imposante oeuvre van Haasse. Hier vindt men in geconcentreerde vorm de belangrijkste thema's en motieven bij elkaar die haar werk samenhang verschaffen.
Hella S. Haase (1918) is de schrijfster van een indrukwekkend oeuvre, dat is bekroond met de Constantijn Huygensprijs, de P.C. Hooftprijs en de Annie Romeinprijs. Bij het grote publiek is zij vooral bekend geworden met Oeroeg, Het woud der verwachting en Heren van de thee. Dat boek leverde haar zelfs de Publieksprijs op, net als haar meest recente roman, Sleuteloog (2002).

'Zelden heb ik het wezen van de Renaissance zo gecomprimeerd, letterlijk zo onthullend beschreven gezien.' Kees Fens in de Volkskrant.
 

Het duister dat ons scheidt, 2003

Renate Dorrestein

De zesjarige Loes groeit op in een vredig dorp, waar zij samen met haar moeder de oeroude, krakende pastorie bewoont. Ook de Luco's wonen daar, twee vriendelijke mannen van wie iedereen aanneemt dat het kamerhuurders zijn. Vóór het huis spelen alle kinderen van het dorp in het gemeenteplantsoen, onder aanvoering van hun jonge, energieke heldin Loes. Voor hen schijnt altijd de zon, zelfs wanneer het regent.

Maar dat verandert als de moeder van Loes wegens een onbegrijpelijke moord tot levenslang wordt veroordeeld. Geruchten en speculaties grijpen al snel om zich heen. Wat mooi was, wordt lelijk en verdacht. Niets is meer vanzelfsprekend, niemand is meer veilig.

Het zal tot de achttiende verjaardag van Loes duren voordat de waarheid over de fatale nacht van de moord aan het licht komt. Pas dan neemt iedereen eindelijk zijn ware gedaante aan en kunnen de krachten die destijds zijn ontketend, weer tot bedaren komen.

Het duister dat ons scheidt gaat over de noodzaak om het verhaal van ons eigen leven op een waarachtige manier te reconstrueren, maar bovenal over ons onuitwisbare verlangen naar liefde, acceptatie en vergeving. Het Duister dat ons scheidt is een spannende, zowel onthutsende als poetische literaire roman, Dorrestein op haar best.
 

Terug tot Ina Damman; de geschiedenis van een jeugdliefde, 1934

Simon Vestdijk

Anton Wachter doorleeft in zijn eerste HBS-jaren vele gevoelens van frustratie en ontluikende liefde. Hij is een intelligente maar wereldvreemde jongen en wordt op school dan ook geplaagd. Zijn liefdesgevoelens voor zijn medescholiere Ina Damman verwarren hem, maar maken hem in zekere zin onaantastbaar. Zij groeien uit tot een allesbeheersende, onmogelijke jeugdliefde.

'De geschiedenis van een jeugdliefde zoals onze literatuur geen tweede bezit.' - Wam de Moor

Wie scheep gaat, 2003

Rascha Peper

Wat hebben een oude Haagsche kleermaker, een dweperig meisje van vijftien, een wereldvreemde oceanograaf die in New York zijn draai moet zien te vinden en een man die toeleeft naar een duik in de angstaanjagende diepten van de Atlantische Oceaan met elkaar te maken?

Ze zijn verbonden door hun gedachten aan de vrouw wier lichaam nu al twee jaar lang op de zeebodem ligt - nog steeds niet geborgen uit het scheepje waarmee ze een nieuw leven tegemoet dacht te varen.

De achterblijvers leven verder, in beslag genomen door hun eigen dagdromen, herinneringen en ambities; ze nemen beslissingen of denken die te nemen en zijn in verwarring door gevoelens van schuld en wraak. De liefde blijkt een weerbarstige grootheid. Hoe goed kan men een ander kennen, zelfs iemand die heel nabij lijkt te zijn? En waar bemoeit die obscure man die het insluipen in de huizen van aantrekkelijke dames maar niet kan laten zich eigenlijk mee?

Wie scheep gaat is het negende boek van Rascha Peper. Zij brak door tot het grote publiek met de roman Oesters (1991).