Column: Gedenkt uw voorgangers

Mijn kerk in Rotterdam is niet alleen een prachtig (jugendstil) monument, met een monumentaal orgel in Frans-Romantische stijl (voor de kenners, Steenkuyl-Recourt), er hangt ook een bijzondere collectie schilderijen. Al vanaf het begin, toen Remonstranten in 1619 door de Synode van Dordrecht uit de grote, protestantse kerk werden gezet, heeft men met belangstelling naar de geschiedenis gekeken. In een onderdrukte, kleine groep zal het altijd belangrijk geweest zijn om de eigen identiteit te bevestigen. Dat gebeurde onder meer door het aanleggen van een collectie van portretten van remonstrantse ‘santen’ (heiligen). Nu hangen er meer dan veertig. Van Jacobus Arminius (1560-1609) tot Eric Cossee (1944). Het is een unieke collectie.

Regelmatig wordt de collectie aangevuld. In 2007 werd Cossee geschilderd. Nazaten melden zich met portretten van hun (predikanten) voorvaders. Zij vinden een warme plek. Gelukkig is de kerk groot! Als ik rondloop en de portretten zie, voel ik mij met hen verbonden. Op dezelfde plek, in vergelijkbare sfeer deden zij hun werk: verkondigden het Evangelie, ondersteunden wie het nodig hadden. Zij horen bij de ‘wolk van gebeden’ die Sytze de Vries zo fraai bezingt in zijn lied (280). De kerk is nu eenmaal niet van vandaag. We staan in een eeuwenlange traditie die bij een paar schilderijen concreet wordt. Zo’n gevoel heb ik ook als ik in de kerk in Londen ben. Vanaf 1550 is er een groep gelovigen geweest, nog voordat het protestantisme in de Lage Landen georganiseerd werd, die op eigen manier, in eigen taal zocht naar het geloof in hun leven.

Johannes Tideman
Johannes Tideman

De afgelopen maanden had ik studieverlof. Remonstrantse predikanten krijgen eens in de vijf jaar drie maanden vrij voor studieuze activiteiten. Het is een tijd van studie, maar ook van bezinning en tot rust komen, waar je gewoonlijk altijd beschikbaar moet zijn. Ik heb deze tijd besteed aan het lezen van een klein handschrift van een van mijn voorgangers, Joannes Tideman (1807-1891). In 1832 schrijft hij voor zijn dochtertje over wat hij gelooft. Als hij jong zou overlijden, wil hij haar zijn levens- en geloofsverhaal meegeven. Het handschrift geeft een boeiende inkijk in het geloof en in de levensloop van een verre voorganger.

Dezer dagen herinneren wij ons de Pilgrim Fathers: mensen die omwille van hun geloof op pad gingen, vanuit Rotterdam, via Londen, naar de nieuwe wereld. Gelovigen zoals wij, op plekken die ons bekend zijn, verbonden door één geloof. Laten we proberen om hun geloof te herkennen en ons erdoor te laten inspireren.

Tjaard Barnard, consulent Nederlandse Kerk Londen

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten