Gezegend verdergaan

I988 Van Eyke Ghent Altarpiece

Cantate.
Een paar weken geleden vierden we in de kerk zondag Cantate, zondag zingt! Het was een feestelijke dienst waarin flink werd gezongen. En het mooie was, dat ik voor het eerst sinds tijden niet alleen de lofzang hoefde te dragen. Aan de andere kant van de kerkzaal had zich een klein koortje van vier personen gevormd. Samen zongen we de psalmen Zing een nieuw lied alle landen, samen zongen we God lof Alles wat adem heeft love de Heer, en samen zongen we de gebeden Omdat Gij het zijt, groter dan ons hart. En wat deed dat zingen mij goed. U weet dat ik van zingen houd en dat ik met plezier en vol inzet in het afgelopen jaar de lofzang met mijn ene stem gaande heb gehouden in de Dutch Church. Maar tijdens die zondag Cantate werd ik me er meer dan ooit van bewust, hoe fijn het is om samen te zingen. ‘Goed zingen is twee keer bidden’ zei de Heilige Augustinus. En op zondag Cantate op de plek waar ooit Augustijner broeders hun gebeden zongen, mocht ik ervaren dat goed samen zingen bidden is in het kwadraat.

Lied voor onderweg.
In mijn overdenking die zondag vertelde ik dat ik weleens denk dat de Heilige Geest vooral in de muziek en in liederen tot mij spreekt. Eén van de liederen die in het afgelopen jaar veel met mij mee is gegaan is ‘ons’ eigen lied. Het lied voor onderweg dat Sytze de Vries alweer 21 jaar geleden schreef ter gelegenheid van het 450-jarig bestaan van de Nederlandse Kerk. Tijdens de eerste lockdown vorig jaar in mei en juni, was het ons vaste slotlied. Ik zong het wekelijks als een hart onder de riem voor de mensen thuis. Dit alles in de veronderstelling dat we na een maand of drie toch echt wel weer zouden kunnen samenkomen en er dus ook weer andere liederen zouden kunnen opklinken aan het einde van de dienst. Toen dat moment van samen zingen steeds maar werd uitgesteld, liet ik het idee van alsmaar hetzelfde slotlied los. Je kunt niet aan de gang blijven, maar afgelopen maand op zondag Cantate zongen we het lied samen en werd ik opnieuw geraakt door de woorden van het tweede vers.

Zegen dit huis, waarin uw licht
de duisternis weerspreekt,
waar dromen worden tot gebed
dat ooit uw Rijk aanbreekt,
waar uw gemeente adem schept,
zich aan de lofzang laaft,
zij zingend van uw Geest geniet
en zich reisvaardig maakt.

Samen gezegend verdergaan.
De woorden vulden me met hoop en maken me reisvaardig. Ja, het is goed om weer samen op weg te gaan, de zomer tegemoet, op weg naar betere tijden. Daarover moeten we elkaar blijven vertellen. We moeten blijven dromen en bidden en bovenal moeten we zingen. We moeten ons aan de lofzang laven en zingend genieten van Gods Geest. Dat koortje met een kleine groep zangers houden we er daarom in, de komende weken. En u bent van harte uitgenodigd om daaraan mee te doen. En ik denk dat we in aanloop naar onze Stichtingszondag met dat wisselende gelegenheidskoortje ook dat vaste slotlied weer herintroduceren, dat prachtige lied voor onderweg. Een lied dat ons oproept om als pelgrims gezegend verder te gaan.

Ds. Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten