Herschepping als nieuw begin

Opnieuw beginnen

Pasen is het feest van opnieuw beginnen. De opstanding van Jezus is als een belofte aan ons mensen. Er liggen altijd nieuwe kansen, er is altijd uitzicht op een nieuw begin.

Maar hoe werkt zo’n nieuw begin eigenlijk. Kun je zomaar opnieuw beginnen met een schone lei? Kun je dat wat was achter laten en vanuit het niets een nieuwe start maken? Vanuit de pastorale praktijk weet ik hoe moeilijk dat is. Je kan altijd opnieuw beginnen, maar je neemt jezelf wel mee, met alle bagage die je op je levensweg hebt opgedaan. Je kunt niet zomaar een harde cesuur plaatsen en zeggen: ‘Zo vanaf nu begin ik iets heel nieuws!’ En wat te denken van het hele Brexit-gebeuren. Diegenen die denken dat je zomaar op een bepaalde datum uit Europa kunt stappen om een nieuw begin te maken, lijken achter eenhoorns aan te jagen. Dream on, want zo werkt het niet in de praktijk.

Reimagining

Wanneer je een nieuwe start wilt maken, kun je niet zomaar alles achter je laten en net doen of het verleden niet heeft plaats gevonden. Maar wat dan wel? Justin Welby spreekt, zoals u in de column van Joost Röselaers kunt lezen, over Reimagining Britain after Brexit. Om een echte nieuwe start te maken heb je verbeeldingskracht nodig. Verbeeldingskracht om dat nieuwe begin te kleuren met nieuwe droombeelden en ideeën die de samenleving en ook je eigen leven een nieuw gezicht kunnen geven. Oude beelden opnieuw kleur geven, herschepping zou je het kunnen noemen. We zien het in het Paasverhaal wanneer we horen hoe de woestijn op de dag van de opstanding opnieuw kleur krijgt als een bloeiende tuin. De graftuin die de wereld opnieuw kleurt en verwijst naar de paradijstuin uit het scheppingsverhaal. Oude beelden die opnieuw tot leven komen: reimagining.

Pierre Bonnard

In februari bezocht ik de tentoonstelling van Pierre Bonnard in Tate Modern. De titel van de tentoonstelling is ‘The colour of memory’. Bonnard is een impressionist die bekend staat om zijn kleurrijke voorstellingen. Hij onderscheidde zich als kunstenaar door het feit dat hij nooit ter plekke een tafereel vastlegde op een schilderij. Bonnard schilderde vanuit zijn herinnering. Met zijn schilderijen deed hij aan herschepping. Oude beelden die leven in zijn herinnering, worden in zijn werk steeds opnieuw ingekleurd. Wat bovendien opvalt, is dat in bijna al zijn schilderijen een doorkijkje te vinden is; een raam naar buiten, een openslaande deur, een spiegel. Deze doorkijkjes vragen onze blik om verder te kijken, nieuwe beelden te maken en het leven kleur te geven, steeds opnieuw. Bonnard is daarmee voor mij een echte Paasschilder!

Ds. Bertjan van de Lagemaat

De tentoonstelling ‘Pierre Bonnard, the colour of memory’ is tot 6 mei te zien in Tate Modern.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten