In Focus: George Rudolph

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is George Rudolph geïnterviewd.

 Mensen die jou in de Nederlandse Kerk tegenkomen, hebben vast een Amerikaanse tongval bij je ontdekt. Kun je iets vertellen over waar je bent opgegroeid en je band met zowel de Verenigde Staten als Nederland?

Mijn moeder was Nederlandse en mijn vader is Amerikaan. Ze hebben elkaar ontmoet in Teheran, waar mijn vader werd uitgezonden en mijn moeder bij de Nederlandse ambassade werkte. Ze zijn daar getrouwd en na een paar jaar besloten ze hun gezin te stichten in de V.S. waar mijn broer, zus en ik als laatste in St Louis, Missouri zijn geboren. Vrij kort daarna zijn we verhuisd naar de oostkust en ben ik opgegroeid in een voorstadje van Boston, Massachusetts. Mijn moeder hield nauwe banden met haar familie in Nederland en we zijn als gezin een paar keer daar heen gereisd, maar ook Nederlandse familieleden waren regelmatig op bezoek bij ons in Boston. In 1991 was ik net afgestudeerd en op familiebezoek in Nederland toen ik besloot om te blijven en op zoek te gaan naar een baan in Amsterdam. Mijn Nederlandse familie stopte onmiddellijk met in het Engels tegen me te praten, en mijn grootmoeder betaalde voor Nederlandse les bij een avondschool. Zo heb ik mijn Nederlands geleerd- maar toch nog altijd gesproken met een Amerikaans accent, dat verlies ik nooit.

Dit jaar is het 400 jaar geleden dat voor het eerst Thanksgiving werd gevierd. De Pelgrimvaders, die dat gebruik introduceerden, hadden een band met Nederland en met de Dutch Church. Jij komt uit de omgeving waar zij vierhonderd jaar geleden settelden. Hoe werd Thanksgiving bij jullie gevierd en speelt het feest voor jou nog steeds een rol?

Op school werd het klaslokaal ieder jaar versierd met uitknipsels van kalkoenen, pelgrim hoeden, mais en attributen van de ‘Indianen’. Ieder kind in Massachusetts gaat minstens 1 keer op schoolreis naar Plimoth Plantation, een soort themapark van historische herbouwde huizen en mensen in klederdracht die van alles uitleggen over het dagelijks leven van die eerste pelgrims. Ik kan dat nog goed herinneren, maar nu vind ik het jammer dat er weinig over de Wampanoag werd verteld, de ‘Indianen’ die in de eerste viering meededen met de pelgrims en veel hebben betekend voor het succes van de eerste oogst. Bij ons was Thanksgiving altijd een groot feest met de hele familie rond de tafel voor de traditionele maaltijd van kalkoen met cranberry sauce. We hadden vaak internationale studenten bij ons omdat mijn moeder vrijwilligerswerk deed voor een uitwisselingsprogramma en we waren ook weleens gastgezin—een grote tafel dus. Sinds ik in Europa woon doe ik zelf niet zoveel meer aan Thanksgiving maar ik hou altijd contact met mijn familie in Amerika rondom die dagen. Het is echt een dag om met je familie te zijn, en dat mis ik wel.

Nederlandse historici halen graag aan dat Thanksgiving veel te maken heeft met Nederlandse waarden die de Pelgrimvaders meebrachten naar de Nieuwe Wereld. Zie jij in de Nederlandse Kerk hier in Londen ook iets terug van die waarden?

Samen delen en gastvrij zijn voor anderen zijn vaak genoemd als belangrijk onderdeel van het verhaal van Thanksgiving en ik zie dat ook hier in de Nederlandse Kerk in London, bij de kerkdiensten en ook bij de vele sociale bijeenkomsten die plaatsvinden in het kerkgebouw.  Telkens worden we eraan herinnerd tijdens de gebeden om aan anderen te denken en dankbaar te zijn voor alles wat je in het leven hebt.

Met de Nederlandse Kerk heb je inmiddels een hele geschiedenis opgebouwd als koster/beheerder die boven de kerk woont. Wat maakt dat je hier op je plek bent en wat is volgens jou de kracht van deze kerk? En is er nog iets dat je wilt meegeven nu we naar de post-covid toekomst kijken?

Het is een grote verantwoordelijkheid en uitdaging om beheerder te zijn van een kerkgebouw met zo’n rijke geschiedenis en cultureel erfgoed (gelukkig deel ik deze samen met Rein!). Veel mensen die hier zich thuis voelen, komen net als ik uit verschillende achtergronden- Nederlands, Engels en andere uit de hele wereld. Deze schat aan diversiteit is voor mij een sterk punt wat deze kerk zo bijzonder maakt. Velen zijn er op het moment nog niet aan toe hierheen te komen, maar de kerk kan ook voor hen nog van betekenis zijn op een afstand via de live streaming, en andere communicatiemiddelen. Post-covid zullen mensen alsnog behoefte hebben om weer bij elkaar te komen en deze diversiteit aan achtergronden en ervaringen met elkaar uit te wisselen in de Nederlandse Kerk. De koffie staat klaar!

George Rudolph werd geïnterviewd door Bertjan van de Lagemaat

 

 

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten