In Focus: Gertine Blom

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de een of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Gemeenschap in Londen. Deze keer is Gertine Blom geïnterviewd. Gertine Blom woont momenteel nog in Cambridge en was een van onze vaste gastvoorgangers in deze Coronatijd. Deze lente keert ze terug naar Nederland om predikant te worden van de Protestantse Gemeente Sauwerd-Adorp-Wetsinge in Groningen.
Ze is bovendien initiatiefneemster van de website www.vromevrouwen.nl

Waar kom je vandaan en hoe ben je in Cambridge terecht gekomen?

Ik ben geboren en getogen in Gouda en op mijn achttiende vertrokken naar Utrecht om te studeren. Eerst geschiedenis, en daarna ook theologie omdat ik gegrepen was door de grote vragen van het leven: waarom bestaan we, bestaat God en wat moet ik daar eigenlijk mee? In die zoektocht werd het me steeds duidelijker dat het vak van predikant misschien wel voor mij bedoeld was. Na mijn studie werd ik predikant in de Utrechtse wijk Zuilen (PKN). Ondertussen had ik Eelco ontmoet en zijn we in 2014 getrouwd. Hij had al vanaf het begin het mooie voornemen om na zijn promotieonderzoek (hij is evolutionair celbioloog) een tijd in het buitenland te werken. Dat idee beviel mij ook, dus zo kwam het dat we begin 2018 verhuisden naar Cambridge, waar Eelco zijn onderzoek kon voortzetten aan de universiteit. Ikzelf kwam hier met een minder vastomlijnd plan. Nu terugkijkend ben ik heel dankbaar voor alles wat er op mijn pad kwam. Ik heb gewerkt in een verzorgingstehuis, ben daarna jeugdwerker in één van de kerken van Cambridge (CofE) geworden en ook heb ik volop artikelen en stukjes kunnen schrijven voor verschillende platforms en tijdschriften.

Hoe kijk je naar de Nederlandse Kerk hier in Londen?

De eerste keren dat ik in de Nederlandse Kerk was, kwam ik uit de drukte van een wereldstad met talloze haastige mensen in pak met aktentas. De laatste keren was het vanuit een vreemde stilte waar je extra sterk de impact van de pandemie voelt. Allebei wonderlijke ervaringen. De Nederlandse Kerk voelt als een klein stukje Nederland midden in Engeland – en de lange geschiedenis is ontzettend boeiend. Ik kan me voorstellen dat als je als Nederlander in de buurt woont, het heel fijn is om af en toe even ‘thuis’ te komen in de Nederlandse Kerk.

Je bent de afgelopen tijd gastvoorganger geweest in een lege kerk en met twee camera’s op je gericht. Hoe heb je dat ervaren? En wat voor impact had de Covidcrisis op je werk als jeugdwerker voor de Church of England in Cambridge?

Voorgaan in een lege kerk is natuurlijk geen ideale situatie. Maar omdat de dienst wordt uitgezonden via Facebook, weet je wel zeker dat er mensen aan het meekijken zijn. Zij laten ook regelmatig reacties achter en dat voelt toch als verbondenheid, al is het niet fysiek. Ik probeer me dus de mensen voor te stellen áchter de lens van de camera en voor hen de dienst te leiden. Gelukkig is het altijd gezellig met de kosters en de organist!
De impact op mijn werk als jeugdwerker is groot. Kinderen zijn niet zo van de online ontmoetingen, dus dingen als Messy Church, Junior Church en de Parent-Toddler groep liggen stil tijdens lockdowns. Dan verlies je ook het contact met de families. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd om iets te betekenen voor de kinderen van de kerk, zowel online als offline als het mogelijk was, maar het was wel een worsteling. Dat ik straks in maart verhuis naar Nederland waarschijnlijk zonder afscheid te kunnen nemen in levenden lijve, voelt vreemd.

Deze lente keren jullie terug naar Nederland en ga je werken als predikant in een dorpsgemeenschap op het Groninger land. Wat denk je daar mee te kunnen nemen van je Britse avontuur?

Teveel om op te noemen! Allereerst is alleen al de ervaring van het ‘buitenlander’ zijn heel leerzaam: het helpt om een veel breder perspectief op de wereld te ontwikkelen. Cambridge is een heel internationale omgeving en ik heb mensen ontmoet uit alle delen van de wereld. Ik vond het heel bijzonder om me verbonden te voelen met mensen overal vandaan, en ook te merken hoeveel de Britse cultuur lijkt op én verschilt van de Nederlandse.
Daarnaast heeft de Church of England mij als kerkganger en als jeugdwerker veel geleerd. Dat ligt met name in de omgang met de liturgie: meer ritueel, meer traditie, en een wekelijkse viering van de Eucharist. Ik heb daardoor gemerkt hoezeer de Nederlandse protestantse eredienst op het woord gefocust is, waardoor kerkgangers meer toekijkers dan deelnemers worden. Dat heeft me veel te denken gegeven!
Al met al zijn de drie jaren hier heel verrijkend geweest voor mijn ontwikkeling als mens en theoloog; ik kan daardoor met nieuw enthousiasme uitkijken naar het vervolg van mijn predikantschap.

Gertine Blom werd geïnterviewd door Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten