In Focus: Sharon van Dijk

Elke twee maanden wordt voor Kerknieuws iemand geïnterviewd die op de één of andere manier betrokken is bij de Nederlandse Kerk. Deze keer is Sharon van Dijk geïnterviewd. Sharon bezocht de kerk al enkele keren, maar juist de tijd van ‘lockdown’ maakte dat ze zich graag bij onze gemeente wilde laten inschrijven.

Waar kom je vandaan en hoe ben je in Londen terecht gekomen?

Ik ben geboren en opgegroeid in de Kop van Overijssel met mijn ouders en mijn zus Thamara. Na het afronden van het Gymnasium op de middelbare school in Steenwijk ben ik naar Middelburg gegaan voor een Engelstalige bachelor in Liberal Arts and Sciences aan University College Roosevelt. Mijn hoofdvakken waren Engelse literatuur, taalkunde en oudheidkunde. Ik werd aangenomen voor een master in klassieke talen aan de Universiteit van Oxford en verhuisde daarom na het behalen van mijn bachelor in 2013 naar Engeland. Ik was een student aan Oriel College en genoot erg van de fijne groep internationale postgraduate studenten daar. In de laatste weken van mijn master ontmoette ik een Engelse jongeman (nu mijn verloofde). Hoewel ik binnenkort terug zou keren naar Nederland, besloten we een relatie aan te gaan. Ik was uiteindelijk maar twee maanden in Nederland, toen kreeg ik werk als docent Latijn net buiten London. In 2016 verhuisden mijn vriend en ik naar Hertford waar we gingen samenwonen. Ik werkte voor The Latin Programme in Londen, een organisatie die als doel heeft de taalvaardigheid van kinderen in inner-city basisscholen te verbeteren door middel van Latijn. Ik wist sinds het behalen van mijn master dat ik ook graag een PhD wilde doen en begon daarom met een part-time PhD aan King’s College London. In 2017 kreeg ik een beurs en kon ik full-time voor mijn PhD gaan studeren als onderdeel van het project ‘Neo-Latin Poetry in English Manuscript Verse Miscellanies, c. 1550-1700’. In februari 2019 verhuisde het project naar UCL, omdat de hoofdonderzoeker, mijn begeleidster, daar een baan kreeg.  Inmiddels ben ik mijn proefschrift over de Latijnse pastorale poëzie van Giles Fletcher the Elder (c. 1547 – 1611) aan het afronden. 

Ben je zelf opgegroeid in een kerkelijk gezin? En wat betekent datgene wat je hebt meegekregen voor je geloof vandaag?

Ik ben inderdaad opgegroeid in een kerkelijk gezin. Mijn vader was lange tijd jeugdouder in onze lokale hervormde kerk en mijn moeder is pianist en begeleidde af en toe diensten. Als gezin zaten we ook in de kerkband die wekelijks optrad in avonddiensten. Hoewel mijn geloof erg veranderd is, heb ik nog steeds het vertrouwen dat er een goede God is – dat geeft rust en zin aan het leven.

Je had al eerder de Nederlandse Kerk bezocht. Juist in deze coronacrisis is je betrokkenheid groter geworden. Wat spreekt jou aan in wat wij als kerk doen en waar wij voor staan?

Ik was al een tijdje op zoek naar een gemeente die iedereen verwelkomt, vriendelijk en open is en niet opdringerig. Ik vond dat in de Nederlandse Kerk en voelde me er bovendien thuis omdat het vertrouwd voelde, zo’n Nederlandse dienst met de liturgische onderdelen waar ik mee ben opgegroeid. Als iemand die 16e en 17e eeuwse handschriften bestudeert, vind ik daarnaast de geschiedenis van de kerk heel bijzonder en waardeer ik het dat er ook inspirerende culturele activiteiten worden georganiseerd. Hoewel het met de trein goed te bereizen is, is er, gezien we niet in Londen wonen, wat extra planning nodig voor een bezoek aan de kerk. Natuurlijk is in persoon ergens zijn de beste manier om een dienst te ervaren, maar een bijzaak van de coronacrisis is dat de diensten en activiteiten van de Dutch Church voor mij meer toegankelijk zijn geworden. Ik vond het fijn dat belangrijke feestdagen, zoals Pasen, door online vieringen niet ongemerkt voorbijgingen in de tijd van lockdown.

Na de zomer proberen we langzaam terug te keren naar een ‘nieuw normaal’ waarbij we ook onze kerkelijke activiteiten opstarten. Wat zou je in dat nieuwe normaal graag terug zien komen, wat nu niet kan? En zijn er ook dingen die we de afgelopen maanden hebben opgezet, waarvan je zou willen dat ze ook na de Coronacrisis worden voortgezet?

Ik kijk ernaar uit om de Dutch Church weer in persoon te bezoeken, maar denk dat het helaas nog een tijdje duurt voor ik weer met een veilig gevoel in de trein stap. Ik houd erg van zingen, maar weet dat juist samenzang best een risico is in de huidige situatie. Ik hoop dat hier met maatregelen iets op gevonden kan worden. De paar keer dat ik de kerk heb bezocht vond ik het ook leuk om anderen in de gemeente te ontmoeten na de dienst, gezellig met een ‘Hollands’ bakje koffie. Van de online activiteiten die de afgelopen maanden zijn opgezet vind ik vooral de wekelijkse vesper op woensdag erg fijn en ik hoop dat deze wordt voortgezet. Het is goed om een moment van bezinning te hebben in het midden van de week.

Sharon van Dijk werd geïnterviewd door Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten