Thanksgiving

Amerikaans feest.

The first Thanksgiving 1621, Jean Leon Gerome Ferris (1863-1930)
The first Thanksgiving 1621, Jean Leon Gerome Ferris (1863-1930)

Thanksgiving, u kent het waarschijnlijk als dat feest dat in Hollywood films en Amerikaanse series langskomt en waarbij Amerikanen lange reizen maken om hun familie op te zoeken om samen aan een rijk gedekte tafel, kalkoen, aardappelpuree, cranberry saus en pompoen te eten. Een feest waar wij niet zoveel mee hebben. We zien op het journaal ieder jaar het bericht langskomen dat de Amerikaanse president een kalkoen gratie heeft verleend zodat die niet wordt geslacht, maar de oorsprong van het feest met die prachtige naam, kennen we eigenlijk niet en dat de oorsprong ook iets met Nederland te maken heeft, is helemaal onbekend.

Pelgrimvaders.

Vorig jaar schreef ik in Kerknieuws over de reis van het schip de Mayflower. In 1620 reisden een groep Engelse pelgrims, die eerst hun heil zochten in de religieus tolerante Nederlanden, via Plymouth richting de Nieuwe Wereld. Na een verblijf van tien jaar in Leiden, wilden ze daar een eigen kolonie stichten, waar ze volgens hun eigen religieuze idealen hun leven konden leiden. Bij het voorbereiden van die reis vanuit Londen werd ook de hulp van de Dutch Church gezocht en kerkten een aantal van die Pelgrimvaders bij ons in Austin Friars. De reis verliep niet zonder problemen en duurde lang. Uiteindelijk kwamen slechts rond de 150 pelgrims in Amerika aan, net toen de koude winter inzette. Tot overmaat van ramp mislukte de eerste oogst, omdat de zaden die uit Europa waren meegenomen niet aansloegen. De helft van de pelgrims die de Nieuwe Wereld haalden, vonden in die eerste maanden de dood. Ze stierven van de kou en van de honger, tot men hulp kreeg van de lokale bevolking waarmee zij vriendschap sloten, de Wampanoag Indianen. Zij hielpen de pelgrims met het planten van maïs, waardoor er in het najaar van 1621 voor het eerst geoogst kon worden en de honger voorbij was. De pelgrims organiseerden daarop een feest om God dank te zeggen. Ze vierden dat feest samen met de Wampanoag Indianen, in november precies 400 jaar geleden.

Nederlands tintje.

Het is een mooi verhaal over dankbaarheid voor de oogst, maar ook dankbaarheid voor het samenwerken en samen delen als buren en buurvolkeren. Een feest van hoe je gebroederlijk/gezusterlijk in dankbaarheid met elkaar kunt leven. Al vallen daar ook zeker kanttekeningen bij te plaatsen. Veel indianenstammen zien Thanksgiving als een dag van rouw. De hulp en vriendelijkheid van de Indianen werd dat eerste jaar gevierd, maar in het vervolg van de geschiedenis toch vooral terugbetaald met uitbuiting en vijandschap. Dat mag uiteraard niet ongenoemd blijven, maar toch vind ik het uitgangspunt van het feest mooi. Het vertelt hoe je na een crisis met vriendelijkheid, omzien naar elkaar en samenwerken er bovenop kunt komen. En als dat lukt, mag je dat samen vieren in dankbaarheid. Thanksgiving. Zo’n viering kenden de pelgrims overigens al. In hun jaren in Leiden vierden ze ieder jaar Leidens ontzet met de bevolking van de stad. Ze aten een feestmaaltijd om in dankbaarheid te vieren dat de crisis van het beleg van Leiden werd overwonnen. Dat kan je nog steeds terugvinden wanneer in Amerika Thanksgiving wordt gevierd.

Een bekende hymn bij Thanksgiving is ‘We gather together to ask the Lord’s blessing’. Het is een vertaling van het geuzenlied ‘Wilt heden nu treden’ uit Valerius’ gedenkboek waarin de overwinning op de Spanjaarden wordt bezongen. Een viering van dankbaarheid dus met Dutch roots.

Ds. Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten