Vrede en Verzoening

Coventry.
Begin juni was ik met ons gezin een weekje op vakantie in Warwickshire. We maakten wandelingen langs de vele kanalen vol aangemeerde narrowboats en we bezochten het geboortehuis van William Shakespeare in Stratford-upon-Avon. Het was een prachtige week vol mooie natuur en cultuur, maar wat uiteindelijk de meeste indruk op mij maakte, was ons bezoek aan de kathedraal van Coventry. Als het gaat om schoonheid, is Coventry zeker niet indrukwekkend te noemen, maar het verhaal van de verwoeste kathedraal en hoe deze weer werd opgebouwd is dat zeker wel.

Hoe verder?
De industriestad Coventry, voor de Britse oorlogsindustrie van groot belang, was een belangrijk doelwit van Duitse bommenwerpers. Net als onze kerk werd de kathedraal van Coventry bij die bombardementen grotendeels met de grond gelijk gemaakt. Hoe nu verder? De Provoost van de kathedraal, Dick Howard, richtte kort na het bombardement bij het geruïneerde altaar een kruis op gemaakt van dakbalken en Middeleeuwse spijkers uit de dakgebinten van de kerk. In de muur van wat nog over was van het koor van de kerk liet hij de woorden Father Forgive graveren. Vanaf het begin koos hij ervoor om niet om te zien en in wrok en wraak te prediken, maar sprak hij over vergeving en verzoening. Op de BBC-radio sprak hij, tijdens een kerstuitzending in december 1940, de wens uit om na de oorlog samen met de vroegere vijanden te werken aan een vriendelijker wereld, een wereld zoals Christus die voor ogen heeft.

Vrede en verzoening.
Deze wens bracht Howard na de oorlog in praktijk. Hij zocht contact met steden in Duitsland die door Britse bombardementen waren getroffen. Zo ontstond er een band met steden als Kiel, Dresden en Berlijn. Britse kerken werd gevraagd te helpen bij de herbouw van de kerken in Duitse steden en de Duitse partners hielpen bij de herbouw van de kathedraal van Coventry. Die nieuwe kathedraal werd nieuw gebouwd, naast de ruïne van de oude kathedraal. Letterlijk en figuurlijk met het verhaal van verwoesting verbonden als een plek waar het mag gaan over vrede en verzoening. Een plek waar oude vijanden elkaar in vrede kunnen ontmoeten om samen te werken aan de toekomst van vrede.

Community of the Cross of Nails.
Het mooie vind ik, is dat dat wonderlijke en indrukwekkende verhaal nog steeds levend wordt gehouden. Het is niet gebleven bij contacten tussen Britse en Duitse kerken die samen de oorlog verwerkten. De Community of the Cross of Nails heeft inmiddels overal op de wereld leden en deelnemers. En het gaat niet alleen om kerken verwoest tijdens de Tweede Wereld Oorlog. Ook een kerk vlakbij Ground Zero in New York, Protestantse en Rooms-Katholieke kerken in Belfast en een kerk in Odessa, Oekraïne doen mee.

Bidden om vrede.
Op al die plaatsen wordt een wekelijks gebed om vrede vormgegeven in verbondenheid met elkaar. Een gebed waar steeds de woorden klinken die in de muur van de verwoeste kathedraal van Coventry werden gegraveerd: Father Forgive.
Ook de Nederlandse Kerk is onderdeel van de wereldwijde gemeenschap van Coventry kerken. Vanaf 1 juli hebben we het wekelijkse gebed om vrede om 12.00 uur ’s middags opgepakt. Iedereen die mee wil bidden is van harte uitgenodigd om op donderdag naar de kerk te komen of de korte gebedsviering via de livestream op Facebook mee te maken. In de vakantie pauzeren we even, maar vanaf eind augustus pakken we de draad weer op.

Ds. Bertjan van de Lagemaat

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten